మల్లెమాల కధాకదంబం

పసి మనస్తత్వం "మామయ్య గారూ ! " అని నెమ్మదిగా పిలిచినా వెంటనే లేచాడు శంకరనారాయణ గారు. అలవాటుకొద్దీ చేతి వాచీ కేసి చూసుకున్నాడు. తెల్లవారి నాలుగుంబావయింది. "ఏమైందమ్మా?" అని అడిగాడు కోడలిని. " "బాబుకి కడుపులో నొప్పి అంటున్నాడు . రెండుసార్లు వాంతి కూడా అయింది " అన్నది వాసంతి కొంచెం ఆందోళనగా. "జ్వరం ఏమైనా ఉన్నదా?" ఆదుర్దాను కనబడనీయకుండా అడిగాడాయన. "నుదురు కొంచెం వెచ్చగా ఉన్నది" అంది వాసంతి. "పదమ్మా చూస్తాను.", అని తన మెడికల్ కిట్ తీసుకుని కొడుకు గదిలోకి కోడలి వెంట వెళ్లాడాయన. కొడుకు లేటుగా పడుకుని ఉంటాడని తెలుసాయనకు. వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్ వచ్చాక కొడుకు పడుకునే సరికి తారీకు మారుతుందని అనుభవమే ! మనవడు నీరసంగా పడుకుని ఉన్నాడు మూడంకె వేసి, పొట్ట పట్టుకుని. సరిగా పడుకోపెట్టి పొట్ట నొక్కి చూసాడు. "మెత్తగానే ఉన్నది. కంగారేమీ లేదమ్మా రాత్రేమి తిన్నాడు ?" "మామూలుగా కూర, మజ్జిగ అన్నం, కొద్దిగా పుచ్చకాయ ముక్కలు. అవి అరగలేదేమో ఎర్రగా ముక్కలుగా వచ్చింది వాంతి లో" అన్నది. "పుచ్చకాయ అరగక పోవడమేమీ ఉండదు. ఇంక వేరే ఏమీ ...

 రాయన్నది ఒకనాటికి రత్నమౌనురా  భోజనం చేసి చేతులు కడుక్కుని తీరిగ్గా వక్కపొడి నములుతూ సోఫా మీద విశ్రమించిన కృష్ణమూర్తి గారికి ప్రసన్న వదనంతో ఒక ఇన్విటేషన్ కార్డ్ అందించింది త్రిపుర. ఆయన ప్రశ్నార్ధకంగా ఆమెకేసి చూసి, ఏ సమాచారమూ దొరకకపోవడంతో ఆ ఆహ్వాన పత్రిక వైపు దృష్టి సారించారు. చాలా క్లుప్తంగా అందంగా ఉంది అందులో ఆహ్వానం. "గాయత్రి నా సహధర్మచారిణిగా గత నెల 29 వ తారీఖున నా జీవితంలో అడుగు పెట్టింది. ఆ సందర్భంగా పదవ తారీఖున మసబ్ టాంక్ దగ్గరలోని బంజారా ఫంక్షన్ హాల్ లో సాయంత్రం 7 గంటలకి ఏర్పాటు చేసిన ఆత్మీయ విందుకి సకుటుంబం గా విచ్చేసి నన్ను బ్రహ్మానందభరితుడిని చేయమని విన్నవించుకుంటున్నాను ". ఆ క్రింద 'ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ బహుమతులు తీసుకురావద్దనీ, మీ ప్రేమ, ఆశీర్వచనములను మించి వేరే ఏ బహుమతి నాకు ఎక్కువ కాదన్న వినమ్ర విన్నపం కూడా ఆయనను ఆకట్టుకుంది. ప్రశ్నార్ధకంగా ఆమెకేసి చూస్తూ "ఎవరీ రఘునందన శర్మ ?" అని అడిగాడు ఆయన. ఆహ్వానంలో ఆ వ్యక్తి పేరు తప్ప అతని చదువు గురించి కానీ ఉద్యోగ వివరాలు కానీ లేకపోవడంతో ఆయనకు కొంచెం ఉత్సుకత పెరిగింది. "మా రఘు అండీ ! నా మొదటి స్టూడెం...

రత్నం వందే (అను) సీతమ్మ మా యమ్మ  దక్షిణ సముద్రం అది ! మహోదధిగా పిలుస్తారు. దాని ఒడ్డున దాదాపు పాతిక మంది వీరులు కొందరు కూర్చుని, కొందరు నిలబడి, కొందరు నడుమువాల్చి దక్షిణ దిశగా చూస్తున్నారు. అందరి కళ్ళలో ఆతృత, ఆశ ! నిస్పృహగా ఎవరూ లేరు. అప్పుడే ఇరవై గడియలు దాటింది. ఇప్పుడో, ఇంకొక గడియో అని ఎదురు చూస్తున్నారు. "యువరాజా ! మనం ఎంతవరకు వేచి చూడవచ్చు ?" అని అడిగాడొక నవయువక వీరుడు. ""ఆయన తిరిగి వచ్చేదాకా !" క్లుప్తంగా అని మళ్ళీ దక్షిణం వైపు దృష్టి సారించాడు నాయకుడు యువరాజు. "ఈపాటికి వచ్చేస్తూ ఉండాలి " అని స్వగతంగా అనుకున్నాడు. దూరంగా ఉరిమింది, సాగరం, ఆకసం కలిసేచోట బంగారపు రంగుతో మేఘం కనబడింది. అది అత్యంత వేగంగా ఉత్తర దిక్కుగా వీరి వైపే వస్తున్నది. యువరాజు ముఖంలో చిరునవ్వుతో కూడిన ఉత్సాహం. ఆ మేఘం రాను రాను పెద్దదవుతూ చివరకు కొండంత ఆకారంతో, వానర రూపంతో, నేలమీదకు దిగి తోకను తిరిగి తిరిగి భూమికి తాటిస్తూ "చూచాను సీతను !" అని నిజ ఆకారం దాల్చింది. అత్యంత సంతోషంతో అక్కడ సెలయేరులో దూకి ముమ్మారు మునకలు వేసి ఒడ్డుకు వచ్చి మ...