మల్లెమాల కధాకదంబం

"అక్కా ! అక్కా !" వెనక్కి తిరిగి చూసింది అమృత. పదడుగుల దూరంలో వడివడిగా నడుస్తూ తనకేసి వస్తున్న ఆకారాన్ని వెంటనే పోల్చుకోలేకపోయింది. అప్పుడే మొదలైన చిరుజల్లు కళ్ళజోడుని తడిపేసింది. "అమృతక్కా !" ఆ గొంతుక చాలా పరిచితంగా ఉన్నది. జ్ఞాపకాల మూలలలో హడావుడిగా వెతికి దొరకబుచ్చుకునే సరికి మొహంమీద చిరునవ్వు, ఆ తమ్ముడు సమీపంలోకి రావడం ఒకేసారి జరిగాయి. గొడుగు విప్పి ఆమె తల మీద పట్టాడతను. "పతంజలీ ! ఎన్నాళ్ళకీ ? ఎక్కడ ఉన్నావు ? ఏం చేస్తున్నావు ?" "ఇక్కడే అక్కా ! జనరల్ ప్రాక్టీస్. టైమ్ పాస్ ! అంతే !" "అవును. పీజీ చెయ్యలేదని తెలిసింది. ఏమైంది ?" "ఎంట్రెన్స్ అయీ అవగానే పెళ్ళి చేసేశారు. అమ్మకి అనారోగ్యం అని ! కానీ పెళ్లి తర్వాత ఏం జబ్బు లేకుండా నాన్నగారు వెళ్లిపోయారు. అమ్మ అనారోగ్యం తోడు ఈ బాధ తట్టుకోలేక నాలుగు నెలలు తిరగకుండానే తనుకూడా వెళ్ళిపోయింది. ఆ ఎంట్రెన్స్ లో కొద్దిలో క్లినికల్ సబ్జెక్టుల్లో సీట్లు అయిపోయాయి. చాలా కాంపిటీషన్. నీకు తెలుసుకదా ! ఆ తర్వాత రెండు మూడు సార్లు ప్రిపరేషన్ సరిగా లేక బోర్డర్ లోకి కూడా రాలేకపోయాను. చివరికి జనరల్ ప్రాక్టీస...

దాగిన ప్రతిభ "సో ! మై డియర్ స్టూడెంట్స్ ! మానవ శరీర శాస్త్రం ఇవాళ పూర్తి చేశాం. ఇంగ్లీష్ భాష, యాక్సెంట్ ఎలా మాస్టర్ చెయ్యాలన్నది విశ్వం మాష్టారు చెప్పారు కదా ? రేపు మీరంతా ఇవాళ్టి చాప్టర్ మీద పరీక్షకి తయారవ్వండి. మీరందరూ మెరికల్లాంటి వాళ్ళు. ఇంత వరకూ పెట్టిన పరీక్షలు అన్నీ చాలా బాగా వ్రాశారు దాదాపు అందరూ. ఎల్లుండి మార్క్ లు ఇచ్చాక ఈ ఇన్స్టిట్యూట్ తో నా ఒప్పందం పూర్తి అవుతుంది. ఆల్ ది బెస్ట్ రేపటి పరీక్షకి !" ఒకటే క్షణం తర్వాత ఎవరు మొదలెట్టారో తెలియదు కానీ అందరూ చప్పట్లు కొట్టారు. చిరునవ్వుతో బయటికి వచ్చాడు డాక్టర్ శివరామ్. చప్పట్లు విని తన గదిలోనుంచి బయటకు వచ్చిన ప్రిన్సిపాల్ "డాక్టర్ గారూ ! ఇవాళ్టి తో మొత్తం సిలబస్ పూర్తి అయిపోయిందా ?" అని అడిగారు. "అవును రావుగారూ ! అదే హడావుడి !" అన్నాడు శివరామ్ క్లాస్ రూమ్ వైపు చూస్తూ. "సరే డాక్టర్ గారూ ! మీరు బయల్దేరండి, సాయంత్రం ఓపీ కి టైమ్ అవుతున్నట్లుంది మీకు !" అన్నాడు రావు గారు. శివరామ్ మెట్లు దిగి తన స్కూటర్ మీద బయల్దేరగానే ఆ క్లాస్ రూమ్ లోకి నడిచాడు రావు గారు. ********* ********** మెడికల్ ...

మనుషులు మమతలు  "చూడండి తనూ, మనూ! ఇద్దరినీ మీరు చదివినంత చదువులు చదివించాము. ఇద్దరికీ పెళ్ళిళ్ళు చేసాము. అన్నీ సమానంగా జరిగినట్లే ఈ ఆస్తి కూడా సమానంగా పంచాలనుకుంటున్నాను. అందుకే మిమ్మల్ని ఇద్దరినీ పిలిపించాను." కూతురు తనూజ, మనోహర్ వైపు సాభిప్రాయంగా చూసాడు విరూపాక్ష. అదే హాల్లో, వీళ్ళకు కాస్త దూరంలో, శూన్యంలోకి దిగులుగా చూస్తూ కూర్చొని ఉంది అతని భార్య మహాలక్ష్మి. "మీ ఇష్టం నాన్నా! కానీ ఇంత అర్జంట్ గా ఎందుకు ఈ పంపకాలు!?" మనోహర్ వైపు చూసాడు. అతను తలవంచుకుని ఆలోచిస్తున్నాడు. "సంవత్సరంగా క్యాన్సర్ కు ట్రీట్మెంట్ తీసుకుంటున్నాను. డెబ్బయ్యేళ్ళు దాటాయి. శరీరం రోజుకో రకంగా ఉంటోంది. నాకు ఏ క్షణాన ఏమౌతుందో తెలీదు. మీ అమ్మ ఈ ఊరిలోని ఈ ఇంట్లోనే ఉంటానంటోంది." ఏ భావోద్వేగాలు లేని ముఖంతో వివరించాడు. "నాన్నా! మీరేమనుకోనంటే నా అభిప్రాయం చెప్పాలనుకుంటున్నాను." "తప్పకుండా మనూ!" ముగ్గురు మనోహర్ వైపు చూస్తున్నారు. అందరినీ ఓసారి చూసి, తండ్రి వైపు తిరిగి.... "అన్నీ సమానంగా అంటున్నారు కాబట్టి చెప్పాలనిపిస్తుంది. చెల్లి మెడిసిన్ చేసింది. పీజీ అయ్యేప్పటికి ఎన...

"శ్రీ రామ రామ రామేతి రమే రామే మనోరమే సహస్ర నామ తత్తుల్యం రామ నామ వరాననే " అని భక్తితో పలుకుతూ రామనామం వ్రాస్తున్న పినాకపాణి గారి పక్కనే కూర్చుని ఆ రామకోటి పుస్తకంలోకి దీక్షగా చూస్తున్న మనుమడు శ్రీ పినాకి మొహంలో సంభ్రమాశ్చర్యాలు ! "తాతా ! నీ రైటింగ్ బెస్ట్ తాతా ! నేను తెలుగు రాస్తాను కానీ లెటర్సు వంకరగా వస్తాయి" కొంచెం ఈర్ష్య కనబడింది మొహంలో. వ్రాస్తున్న రామకోటి పుస్తకాన్ని కళ్ళకద్దుకుని భక్తితో పూజా మందిరం క్రింద సొరుగులో పెట్టి, చిరునవ్వుతో "నీకు కూడా బాగా వస్తుంది. రోజూ వ్రాస్తూ ఉంటే నీ రైటింగూ చక్కగా ఉంటుంది, నా రైటింగూ వంకర టింకరగా ఉండేది. వ్రాస్తూ వ్రాస్తూ ఉండేసరికి చక్కగా కుదురుతున్నాయి లెటర్సు" అన్నారు. పినాకపాణి కొడుకు అనంతరామ్, వారం రోజుల క్రితమే అమెరికా నుంచి సకుటుంబంగా వచ్చేసి భారతదేశంలో ఒక స్టార్టప్ కంపెనీ మొదలుపెట్టి అందులో తలమునకలుగా ఉన్నాడు. తల్లి మూడు నెలల క్రితమే అకస్మాత్తుగా మరణించే సరికి అతను తట్టుకోలేక పోయాడు. తండ్రి మీద ఉన్న అవ్యాజమైన ప్రేమ వలన ఇండియా వచ్చేసి సెటిల్ అవడానికి భార్య, పిల్లల్ని ఒప్పించాడు. భార్య విద్య కూడా అభ్యంతర పెట్టలే...